آسیب تاندون های شانه که اغلب در افراد ورزشکار رخ میدهد موجب درد و اختلال در عملکرد شانه می شود.
تاندون های شانه که به استخوان مفصل شانه متصل هستند نقش مهمی در حرکت طبیعی و ثبات مفصل شانه دارند.
التهاب ، کشیدگی یا پارگی تاندون های شانه اغلب در اثر وارد شدن فشار بیش از حد به این تاندون ها در افراد ورزشکار یا افرادی که فعالیت های سنگین انجام می دهند رخ می دهد.
پزشک برای تشخیص این عارضه و شدت آن علاوه بر معاینه فیزیکی از تصاویر رادیوگرافی ، اسکن اولتراسوند ، ام آر آی و سی تی اسکن بهره می برد.
فیزیوتراپی یکی از موثرترین روش ها در درمان آسیب تاندون های شانه است که احتمال بروز آسیب دیدگی مجدد را نیز به حداقل می رساند.
درمان آسیب تاندون های شانه معمولا با روش های غیرجراحی از جمله فیزیوتراپی و تمرینات ورزشی امکان پذیر است.
استراحت دادن به شانه و اجتناب از انجام فعالیت هایی که نیازمند بالا بردن دست به بالای سر هستند به افرادی که دچار این آسیب شده اند توصیه می شود.
ممکن است پزشک برای بی حرکت کردن شانه از آتل استفاده کند.
قرار دادن کمپرس گرم بر روی محل دردناک با کمک به افزایش جریان خون موضعی به کاهش احساس درد کمک می کند.
برای کمک به کاهش درد و التهاب شانه با تجویز پزشک می توان از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ناپروکسن و ایبوپروفن استفاده کرد، در صورت درد شدید ممکن است تزریق داروهای کورتیکواستروئیدی توسط پزشک توصیه شود.
همانطور که گفته شد فیزیوتراپی به عنوان موثرترین روش درمان غیرجراحی آسیب تاندون های شانه شناخته می شود که علاوه بر کمک به کاهش احساس درد و ناراحتی در بهبود دامنه حرکتی و بازیابی توانایی های حرکتی شانه موثر است.
تمرینات ورزشی که فیزیوتراپیست برای بیمار در نظر می گیرد نقش موثری در فرایند بهبودی این آسیب و کاهش عوارض ناشی از این آسیب دارد.
فیزیوتراپیست علاوه بر ارائه تمرینات ورزشی به بیمار از دیگر متدها همچون سوزن خشک ، الکتروتراپی ، اولتراسوند ، تکنیک های درمان دستی و ماساژ بافت های نرم برای درمان آسیب تاندون های شانه بهره می برد.
آن دسته از عزیزانی که شرایط مراجعه به کلینیک فیزیوتراپی و دریافت خدمات فیزیوتراپی را ندارند می توانند از خدمات فیزیوتراپی در منزل متخصصان ما بهره مند شوند.
در صورتی که آسیب ایجاد شده بحدی شدید باشد که با روش های غیرجراحی قابل ترمیم نباشد عمل جراحی توصیه می شود.
کلمات مرتبط :
فیزیوتراپی در منزل – فیزیوتراپی شانه – فیزیوتراپی در رسالت – فیزیوتراپی خوب در نارمک
پارگی روتاتور کاف یکی از شایع ترین دلایل درد شانه در افراد بزرگسال است که در اثر پارگی کامل یا ناکامل در محل اتصال تعدادی از عضلات شانه به سر استخوان بازو رخ می دهد. دسته ای از چهار عضله و تاندون های مرتبط با آن ها به نام روتاتور کاف یا کلاهک چرخاننده در مفصل شانه وجود دارند. این عضلات از یک طرف به استخوان کتف و از طرف دیگر به سر استخوان بازو متصل می شوند و دور تا دور سر استخوان بازو را در برمی گیرند.
در پارگی روتاتور کاف معمولاً درد در جلوی شانه است و ممکن است به بازو نیز منتشر شود و با گذشت زمان علائم تشدید شده بحدی که بیمار نمی تواند دست خود را بالای سر ببرد. آسیب روتاتور کاف می تواند از یک التهاب ساده که با روش های غیر جراحی همچون ورزش و فیزیوتراپی بهبود می یابد تا پارگی کامل تاندون که نیازمند جراحی است متفاوت باشد.
برای تشخیص این عارضه علاوه بر معاینه فیزیکی از سنوگرافی ، ام آر آی و تست های عضلانی مخصوص استفاده می شود.

در مواردی که پارگی بطور کامل نبوده عمل جراحی نیاز نیست و اغلب با روش های غیر جراحی همچون فیزیوتراپی میتوان این عارضه را درمان کرد.
ولی در صورتی که پارگی روتاتور کاف بطور کامل رخ داده باشد عمل جراحی ضروری است.
کاهش فعالیت هایی که در آن دست به بالای سر می رود نیز به بیماران مبتلا به این عارضه توصیه می شود.
با استفاده آتل و یا آویزان کردن دست به گردن می توان به شانه استراحت داد تا فرصت ترمیم شانه فراهم آید.
برای تسکین درد و التهاب ایجاد شده با تجویز پزشک می توان از داروهای ضدالتهاب غیر استروئید مانند دیکلوفناک و ناپروکسن استفاده کرد و در صورت درد شدید تزریق داروهای کورتونی انجام می گیرد.
قرار دادن کمپرس سرد در محل دردناک به کاهش درد و التهاب ناشی از پارگی روتاتور کاف کمک می کند.
فیزیوتراپی یکی از موثرترین روشهای درمان پارگی روتاتور کاف است که به بیمار کمک میکند تا بدون نیاز به جراحی، قدرت، انعطافپذیری و دامنه حرکتی شانه خود را بازیابد.
برنامه فیزیوتراپی بر اساس شدت پارگی، سن و سطح فعالیت بیمار طراحی میشود.
در اینجا به طور خلاصه به مراحل کلی فیزیوتراپی در درمان پارگی روتاتور کاف اشاره میکنیم:
مرحله اول: کاهش درد و التهاب
استفاده از یخ
تحریک الکتریکی
ماساژ
لیزر درمانی
داروهای ضدالتهابی
مرحله دوم: افزایش دامنه حرکتی
حرکات کششی ملایم
حرکات پاندولی
تمرینات فعال-کمک
تمرینات ایزوکنتیک
مرحله سوم: تقویت عضلات
تمرینات با وزنههای سبک
تمرینات با کشهای ورزشی
تمرینات پلیومتریک
مرحله چهارم: بازگشت به فعالیتهای ورزشی و روزمره
تمرینات ورزشی خاص
آموزش حرکات صحیح
برنامهریزی برای بازگشت تدریجی به فعالیتهای روزمره
در اینجا به چند نکته مهم در مورد فیزیوتراپی پارگی روتاتور کاف اشاره میکنیم:
انجام تمرینات فیزیوتراپی به طور منظم و دقیق برای رسیدن به بهترین نتیجه ضروری است.
صبر و حوصله در روند درمان بسیار مهم است. ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد تا بیمار به طور کامل بهبود یابد.
برخی از بیماران ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند. در این موارد، فیزیوتراپی قبل و بعد از جراحی برای کمک به بهبودی بیمار انجام میشود.
فیزیوتراپی میتواند به موارد زیر کمک کند:
تمرینات فیزیوتراپی در منزل سبب بازیابی عملکرد طبیعی شانه شده و از بروز عوارض بیماری همچون محدودیت حرکتی شانه جلوگیری می کند.
متخصص فیزیوتراپی در منزل از مدالیته های فیزیوتراپی همچون اولتراسوند و تنس برای کمک به درمان پارگی روتاتور کاف استفاده می کند.
همانطور که در بالا گفته شد در مواردی که پارگی وسیع بوده و با اقدامات غیر جراحی قابل ترمیم نیست و یا فرد سطح فعالیت بالایی دارد مانند افراد ورزشکار عمل جراحی اجتناب ناپذیر خواهد بود.
پس از جراحی برای تسریع بهبودی ، کاهش عوارض جراحی و تقویت عضلات شانه فیزیوتراپی در منزل و کلینیک ضروری است.