سندرم تونل کارپال چیست؟
سندرم تونل کارپال در اثر فشار بر عصب مدین ایجاد می شود.تونل مچ دست یک گذرگاه باریک است که توسط استخوان ها و رباط ها در کف دست شما احاطه گردیده است.هنگامی که عصب مدین فشرده می شود،علائم می تواند شامل بی حسی،سوزن سوزن شدن و ضعف در دست و بازو باشد.
آناتومی مچ دست،مشکلات در سلامت بدنی و بطور محتمل تر،حرکات مکرر دست می تواند در ایجاد سندرم تونل مچ دست نقش داشته باشند.درمان مناسب معمولا سوزن سوزن شدن (گزگز) و بی حسی را از بین می برد و عملکرد مچ و انگشتان دست را بازیابی می کند.علائم سندرم تونل کارپال چیست؟
علائم سندرم تونل کارپ معمولاً به تدریج شروع می شود و شامل موارد زیر است:
در صورت داشتن علائم و نشانه های سندرم تونل کارپال که با فعالیت های نرمال روزمره و الگوی خواب شما تداخل دارد،به پزشک خود مراجعه کنید.آسیب دائمی عصب و عضله می تواند بدون پیگیری روند درمان رخ دهد.
سندرم تونل کارپ در اثر فشار مداوم به عصب مدین ایجاد می شود.عصب مدین از ساعد شما از طریق تونلی در مچ دست (تونل کارپال) به دست شما طی مسیر میکند.عصب مدین حس را به قسمت کف دستی انگشت شست و دیگر انگشتان شما به جز انگشت کوچک میدهد.همچنین سیگنال های عصبی را برای حرکت عضلات در اطراف قاعده شست فراهم می کند (عملکرد حرکتی عصب مدین).هر عاملی که عصب مدین را در فضای تونل کارپ تحت فشار قرار دهد یا تحریک کند ممکن است منجر به سندرم تونل کارپ شود.شکستگی مچ می تواند تونل کارپ را تنگ کرده و عصب مدین را تحریک کند.همچنین تورم و التهاب ناشی از آرتریت روماتوئید نیز ممکن است این عارضه را ایجاد کند.در بسیاری از موارد،هیچ دلیل مشخصی برای سندرم تونل کارپال دست وجود ندارد.ممکن است ترکیبی از فاکتورهای خطر به ایجاد این بیماری کمک کند.
عوامل و فاکتورهای متعددی با سندرم تونل کارپال ارتباط دارند.اگرچه این فاکتورها ممکن است مستقیما باعث ایجاد سندرم تونل کارپال مچ دست نشوند اما ممکن است خطر تحریک یا آسیب به عصب مدیان را افزایش دهند.شامل موارد ذیل:
با این حال گاهی شواهد علمی متناقض و در تضاد هستند و این فاکتورها به عنوان علل مستقیم سندرم تونل کارپ مشخص نشده اند.
چندین مطالعه ارزیابی کرده اند که آیا ارتباطی بین استفاده از رایانه و سندرم تونل کارپ وجود دارد یا خیر.برخی شواهد نشان می دهد که مشکل از استفاده از ماوس است و نه استفاده از صفحه کلید.با این حال شواهد کافی و با کیفیت قوی برای پشتیبانی کامل از اینکه رایانه به عنوان یک فاکتور خطر برای سندرم تونل کارپال هست وجود ندارد،اگرچه ممکن است استفاده زیاد از کامپیوتر باعث شکل متفاوتی از درد دست شود.
هیچ استراتژی اثبات شده ای برای پیشگیری از سندرم تونل مچ دست وجود ندارد اما می توانید با این روش ها فشار روی دست و مچ دست خود را به حداقل برسانید:
ممکن است پزشک از شما سوالاتی را بپرسد و یک یا چند آزمایش و تست زیر را انجام دهد تا مشخص شود آیا مبتلا به سندرم تونل کارپال هستید یا خیر:
* علائم سندرم تونل مچ دست معمولاً هنگام گرفتن تلفن یا روزنامه یا در دست گرفتن فرمان ظاهر میشود.آنها همچنین تمایل دارند در شب رخ دهند و ممکن است شما را در طول شب بیدار کنند یا ممکن است هنگام بیدار شدن از خواب متوجه بی حسی در کف و انگشتان دست خود (غیر از انگشت کوچک) شوید.
سندرم تونل کارپال در ناحیه مچ دست را در اسرع وقت پس از شروع علائم درمان کنید.در مراحل اولیه کارهای ساده ای که می توانید برای خود انجام دهید ممکن است مشکل را برطرف کند. مثلا:
اگر این بیماری زود تشخیص داده شود،روشهای غیر جراحی ممکن است به بهبود سندرم تونل کارپال کمک کند از جمله:
جراحی در شرایطی که درمان های غیرجراحی و محافظه کارانه پاسخگو نباشند و علائم شدید باشند انجام میگیرد.در پروسه جراحی،آزادسازی لیگامان (رباط) جهت برداشتن فشار از روی عصب مدین در تونل کارپال انجام میگیرد.جراحی به دو روش انجام میپذیرد:
نویسنده مقاله:فیزیوتراپیست محمدرضا جان پور
شماره نظام پزشکی : ف ۴۹۳۹
فیزیوتراپی در مطب و منزل (تهران،کرج)
تماس جهت مشاوره و درمان : ۰۹۱۲۲۶۵۵۶۴۸
کلمات کلیدی مرتبط :
فیزیوتراپی سندرم تونل کارپال یکی از موثرترین روش های درمان این عارضه است که با استفاده از متدها و مدالیته های مختلف به درمان این آسیب شایع مچ دست کمک می کند.
سندرم تونل کارپال یکی از شایع ترین دلایل درد و ناراحتی در مچ دست است که به دلیل وارد شدن فشار بر روی عصب مدیان ( عصب میانی ) رخ می دهد.
عصب مدیان وظیفه عصب دهی به کف دست و انگشتان دست را بر عهده دارد و تحت فشار قرار گرفتن آن موجب بروز درد در مچ دست ، بی حسی و گزگز کردن دست و انگشتان و همچنین اختلال در عملکرد مچ دست می شود.
هر عاملی که سبب شود این عصب تحت فشار قرار بگیرد می تواند در بروز این بیماری نقش داشته باشد ، حرکات تکراری دست ، درگیری ریشه های عصبی گردن، بارداری ، تورم مچ دست به دلیل بروز آسیب هایی مانند شکستگی ، دررفتگی و … و آرتروز مچ دست از جمله عواملی هستند که در بروز این بیماری نقش دارند.
اختلال در تعادل هورمون ها نیز که سبب تورم اندام ها می شود می تواند در بروز این بیماری نقش داشته باشد.
مشاغلی نیز که نیاز به خم شدن و چرخش مکرر مچ دست دارند ریسک بروز این بیماری را افزایش می دهند که با فیزیوتراپی سندرم تونل کارپال می توان به افراد مبتلا به این عارضه کمک کرد.
فیزیوتراپی سندرم تونل کارپال در اغلب بیماران می تواند درد و سایر مشکلات بیمار را تا حد زیادی کاهش دهد.
همانطور که گفته شد فیزیوتراپی یکی از موثرترین روش های درمان این بیماری است.
فیزیوتراپیست برای کمک به بیمار مبتلا به این عارضه از متدها و مدالیته های مختلفی همچون تمرینات ورزشی مخصوص مچ دست ، تکنیک های درمان دستی ، لیزر درمانی ، کینزیوتیپینگ و الکتروتراپی تنس و اولتراسوند برای کمک به تسکین علائم بیمار و کاهش مشکلات وی استفاده می کند.
تمرینات فیزیوتراپی سندرم تونل کاپال می توانند دامنه حرکتی مچ دست را که در نتیجه این آسیب کاهش یافته بهبود بخشند.
فیزیوتراپیست همچنین با تکنیک های درمان دستی سعی می کند گرفتگی را از روی عصب تحت فشار بردارد.
استراحت دادن به مچ دست و پرهیز از انجام فعالیت هایی که سبب وارد شدن فشار به مچ دست می شوند.
با تجویز پزشک می توان از اسپیلنت ها مخصوص مچ دست برای جلوگیری از خم شدن مچ دست و تشدید مشکلات بیمار استفاده کرد.
استفاده از داروهای مسکن نیز در تسکین موقتی درد موثر هستند.
گرم کردن مچ دست با استفاده از کمپرس گرم نیز در تسکین درد بیمار موثر است.
کلمات مرتبط :
فیزیوتراپی سندرم تونل کارپال – دکتر فیزیوتراپی در نارمک – بهترین فیزیوتراپی شرق تهران – فیزیوتراپی در منزل توسط خانم – فیزیوتراپی در منزل – فیزیوتراپی مچ دست – بهترین مرکز فیزیوتراپی در نارمک
درمان سندرم تونل کارپال با فیزیوتراپی یکی از موثرترین راهکارها است که در کلنیک فیزیوتراپی و یا بصورت خدمات فیزیوتراپی در منزل ارائه می شود. سندرم تونل کارپال یک بیماری شایع است که باعث بی حسی، سوزن سوزن شدن و درد در دست و انگشتان می شود. زمانی اتفاق میافتد که عصب میانی که از ساعد به سمت دست میرود، هنگام عبور از تونل کارپ فشرده میشود. تونل کارپال یک گذرگاه باریک در مچ دست است که توسط استخوان ها و رباط ها تشکیل می شود.
عصب میانی حس شست، اشاره، وسط و نیمی از انگشت حلقه را فراهم می کند. همچنین برخی از ماهیچه هایی را که شست و انگشتان را حرکت می دهند کنترل می کند. هنگامی که عصب مدیان فشرده می شود، می تواند علائم مختلفی ایجاد کند، از جمله:
سندرم تونل کارپال به دلیل باریک شدن تونل کارپال ایجاد می شود. این می تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود، از جمله:
تشخیص سندرم تونل کارپال بر اساس معاینه فیزیکی و تاریخچه علائم بیمار است. پزشک بی حسی، سوزن سوزن شدن و ضعف در دست ها و انگشتان را بررسی می کند. آنها همچنین ممکن است رفلکس ها و قدرت عضلانی را بررسی کنند. در برخی موارد، پزشک ممکن است الکترومیوگرافی (EMG) یا مطالعات هدایت عصبی (NCS) را برای تأیید تشخیص تجویز کند.
درمان سندرم تونل کارپال با فیزیوتراپی سبب تسکین علائم و بازیابی قدرت دست به وضعیت قبل از بیماری می شود.
متخصص فیزیوتراپی برای درمان سندرم تونل کارپال از مدالیته های درمانی مختلفی استفاده می کند که در این جا به رایج ترین راهکارهای فیزیوتراپی در این زمینه اشاره مختصری داشته ایم.
اولتراسوند تراپی
اولتراسوند میتواند در کاهش درد و بی حسی موثر بوده و به افزایش قدرت دست و انگشتان دست کمک کند.
منوال تراپی
منوال تراپی یا همان درمان دستی که توسط دستان متخصص فیزیوتراپی انجام می گیرد می تواند نقش مهمی در درمان سندرم تونل کارپال داشته باشد.
شل کردن میوفاسیال و یا تکنیک شل کردن فعال در شل کردن تاندون ها و عضلات سفت شده موثر ات و می تواند به تسکین علائم بیمار کمک کند.
اسپلینت
اسپلینت هایی که مچ دست را در حالت خم نشده و مستقیم نگه میدارند، نقش موثری در کاهش درد و سایر علائم افراد مبتلا به این عارضه دارند و بتدریج به درمان سندرم تونل کارپال کمک می کنند.
تمرین درمانی
حرکت دادن انگشتان با الگوی مخصوصی که فیزیوتراپیست به بیمار آموزش می دهد، به نرم تر شدن حرکات تاندون ها و اعصاب در درون تونل کارپال کمک کرده و از این طریق به بهبود علائم بیماری کمک می کند.
تکنیک های تمرین درمانی را با مشورت فیزیوتراپیست بصورت تمرینات فیزیوتراپی در منزل انجام داد.
در این جا به برخی تمرینات فیزیوتراپی در منزل در درمان سندرم تونل کارپال اشاره کرده ایم.
سندرم تونل کارپال یکی از شایع ترین دلایل درد مچ دست است که به دلیل تحت فشار قرار گرفتن عصب مدیان در ناحیه تونل کارپال رخ می دهد. فیزیوتراپی دست که در کلینیک فیزیوتراپی و یا بصورت فیزیوتراپی در منزل به بیماران ارائه می شود بهترین درمان این عارضه است.
در صورتی که به هر دلیلی فضای داخل تونل کارپال کاهش یابد موجب وارد شدن فشار بر این عصب شده و سبب بروز اختلالات حسی و حرکتی در انگشتان دست می شود. شیوع سندرم تونل کارپال در بانوان میانسال و افرادی مانند نویسندگان ، کاربران کامپیوتر و خیاط ها که از دست خود استفاده زیادی می کنند بیشتر از سایر افراد است.
در صورتی که بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود و تحت درمان مناسب قرار بگیرد نیازی به انجام عمل جراحی نیست،
و اغلب مبتلایان با راهکارهای غیر جراحی مانند فیزیوتراپی درمان می شوند.
استراحت دادن به دست که ممکن است با کمک آتل و بریس های مخصوص انجام بگیرد.
بی حرکت کردن دست سبب کاهش فشار به عصب مدیان شده و زمینه ترمیم آسیب ایجاد شده را فراهم می آورد.
استفاده از مچ بند طبی نیز می تواند با محدود کردن حرکات مچ دست به بهبود وضعیت دست و درمان سندرم تونل کارپال کمک کند.
استفاده از کمپرس گرم و گرم کردن دست می تواند بطور موقتی درد را تسکین دهد.
برای کاهش درد و التهاب می تواند از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند آسپرین، ایبوپروفن ، ناپروکسن و … استفاده کرد.
در موارد درد شدید می توان داروهای استروئیدی در داخل کانال کارپ تزرق می شوند که به دلیل عوارض جانبی زیاد تعداد دفعات تزریق باید محدود باشد.
درمان سندرم تونل کارپال در کلینیک فیزیوتراپی بدون همراه داشتن خطرات ناشی از جراحی شرایط بیمار را تا حد زیادی بهبود می بخشد.
فیزیوتراپی ابزار ارزشمندی برای مدیریت سندرم تونل کارپال (CTS) است.
راهکارهای فیزیوتراپی
تمرینات کششی: تمرینات کششی می تواند به بهبود انعطاف پذیری در مچ دست و عضلات دست کمک کند، که می تواند فشار روی عصب میانی را کاهش دهد. فیزیوتراپیست شما را از طریق مجموعه خاصی از تمرینات کششی که برای شرایط شما مناسب است راهنمایی می کند.
تمرینات تقویتی: تمرینات تقویتی می تواند به حمایت از عضلات مچ و دست کمک کند، که می تواند فشار روی عصب میانی را کاهش دهد. فیزیوتراپیست یک برنامه تقویتی طراحی می کند که گروه های عضلانی مناسب را هدف قرار می دهد.
آموزش وضعیت بدنی و ارگونومی: فیزیوتراپیست به شما نحوه وضعیت بدنی مناسب و تکنیک های ارگونومیک را آموزش می دهد تا از فعالیت هایی که علائم CTS شما را تشدید می کنند اجتناب کنید. این ممکن است شامل قرار دادن دست، پشتیبانی از مچ، و راه اندازی ایستگاه کاری باشد.
آتل: می توان از اسپلینت برای تثبیت مچ دست و جلوگیری از فشرده شدن بیشتر عصب مدیان استفاده کرد. فیزیوتراپیست یک اسپلینت مناسب برای شما توصیه می کند، مانند اسپلینت شبانه یا آتل در روز برای فعالیت های خاص.
درمان دستی: تکنیکهای درمان دستی، مانند ماساژ و تحرک مفصل، میتواند برای بهبود گردش خون و کاهش التهاب در مچ دست استفاده شود. این می تواند به کاهش درد و بهبودی کمک کند.
فیزیوتراپی می تواند مزایای متعددی برای افراد مبتلا به CTS داشته باشد، از جمله:
کاهش درد: فیزیوتراپی می تواند به کاهش درد و ناراحتی در دست و انگشتان کمک کند.
بهبود عملکرد: فیزیوتراپی می تواند مهارت، قدرت گرفتن و دامنه حرکتی دست و مچ را بهبود بخشد.
پیشگیری از عود: فیزیوتراپی میتواند با آموزش نحوه اجتناب از فعالیتهایی که علائم شما را تشدید میکنند و عادات مچ دست و دست سالم را تقویت میکنند، به جلوگیری از عود سندرم تونل کارپال کمک کند.
تعداد جلسات فیزیوتراپی شما به شدت بیماری و نیازهای فردی شما بستگی دارد. به طور کلی، میتوانید انتظار داشته باشید که در هفتههای اول، دو یا سه بار در هفته برای جلسات انفرادی به فیزیوتراپ مراجعه کنید.
متخصصان ما خدمات درمان سندرم تونل کارپال را در کلینیک فیزیوتراپی در تهران و یا بصورت فیزیوتراپی در منزل به شما عزیزان ارائه می دهند.
تلفن تماس : 09122655648
کلینیک تخصصی فیزیوتراپی دکتر جانپور با بیش از یک دهه تجربه به عنوان فیزیوتراپیست حرفهای، در زمینههای:
درمان اختلالات جسمی-حرکتی، آسیبهای ورزشی، الکتروتراپی، لیزر پرتوان، کامپرشنتراپی، مگنتتراپی، شاکویوتراپی، تکارتراپی، مکانوتراپی، الکترواکوپانکچر، طب سوزنی، اتاق ورزش مجهز و بیوفیدبکتراپی
دانلود برنامه از
گوگل پلی استور
دانلود برنامه از
مایکت
021-26713803
0912-2655648
تهران، خیابان شریعتی، کوچه زیبا، پلاک 63 - طبقه3 ، واحد6
info@gmail.com
