سبد خرید شما خالی است.

دلایل درد دست

دلایل درد دست

درد دست ها که ممکن است در مچ ، انگشتان ، ساعد و حتی بازو احساس شود از دردهای شایع سیستم اسکلتی است.

درمان درد دست با توجه به عامل بوجود آورنده آن متفاوت است و در ابتدا باید علت آن مشخص شود.

دست ها ساختارهای پیچیده و ظریفی دارند که شامل ۲۷ استخوان و ماهیچه ها و مفاصل هستند.

بروز آسیب در هریک از قسمت های دست مانند استخوان ها ، مفاصل ، اعصاب ، تاندون ها و بافت های همبند می تواند در بروز درد دست نقش داشته باشد.

خوشبختانه درد دست در اغلب موارد با روش های غیرجراحی همچون فیزیوتراپی دست قابل درمان است.

دلایل درد دست

شکستگی مچ دست و ساعد

شکستگی های ناحیه دست از جمله شایع ترین انواع شکستگی است که در هر سنی ممکن است رخ دهد ، شکستگی در کودکان و جوانان به دلیل فعایلت بالا و در افراد مسن به دلیل ضعف استخوان ها در اثر پوکی استخوان شایع است.

شکستگی های خفیف و جزیی با استفاده از بریس و آتل و شکستگی های شدید که با جابجایی استخوان همراهند با جراحی درمان می شوند.

فیزیوتراپی دست نیز در هر دو روش از اهمیت بالایی برخوردار است.

آرتروز مچ دست

آرتروز مچ دست یکی از مهم ترین دلایل درد دست در افراد میانسال و سالمند است که به دلیل تخریب غضروف مفصلی و در نتیجه آن سایش استخوان ها رخ می دهد.

این عارضه مفصلی شایع به دلیل حرکات تکراری مفصل مانند خم و راست کردن مکرر رخ داده و سبب بروز درد ، خشکی و محدود شدن دامنه حرکات مفصل می شوذ.

فیزیوتراپی دست با روش هایی همچون لیزر تراپی ، منوال تراپی ، الکتروتراپی و تمرینات ورزشی به درمان آرتروز مچ دست کمک می کند.

سندرم تونل کارپال

این بیماری نیز یکی از شایع ترین دلایل درد دست است که اغلب در افرادی که دست آن ها فعالیت زیادی دارد ، خانم های خانه دار ، تایپیست ها و … رخ می دهد.

این بیماری به دلیل وارد شدن فشار بر عصب مدیان ( به دلیل کاهش فضای داخلی تونل کارپ در مچ دست ) رخ می دهد.

درد مچ دست ، التهاب مچ دست ، گزگز کردن و بی حسی مچ ، کف دست و انگشتان دست و همچنین کاهش قدرت مچ دست از مهم ترین علائم سندرم تونل کارپال هستند.

بستن اسپیلنت ، کاهش سطح فعالیت ، استفاده از کمپرس سرد و فیزیوتراپی دست از جمله درمان های رایج این بیماری شایع مچ دست هستند.

فیزیوتراپی دست با استفاده از تکینیک های مختلف و روش هایی همچون لیزر پرتوان به درمان سندرم تونل کارپال کمک می کند.

سایر دلایل درد دست

کلمات مرتبط :

فیزیوتراپی دست – دلایل درد دست – فیزیوتراپی در منزل – فیزیوتراپی خوب در نارمک – فیزیوتراپی در تهرانپارس – دکتر فیزیوتراپی

آرتروز مچ دست

آرتروز مچ دست یکی از رایج ترین آرتروز مفاصل بدن است که در اثر وارد شدن فشار زیاد به مچ دست و حرکات تکراری مفصل مچ دست رخ می دهد. آرتروز مچ دست سبب درد مچ دست هنگام انجام فعالیت ، سفتی و خشکی مفصل و محدود شدن حرکات مفصل مچ دست می شود. آرتروز نوعی بیماری تخریبی و پیشرونده مفصلی است که به دلیل آسیب و از بین رفتن تدریجی غضروف مفصلی رخ می دهد که عوامل مختلفی در بروز آن نقش دارند.

درمان آرتروز با فیزیوتراپی در کلینیک فیزیوتراپی آیتن در شریعتی تهران ارائه می شود. حرکات تکراری مچ دست و وارد شدن فشار بیش از حد به مچ دست مهم ترین عواملی هستند که ریسک ابتلا به آرتروز مچ دست را افزایش می دهند. آرتروز مچ دست در خانم های خانه دار و افرادی که شغلشان نیازمند استفاده زیاد از مچ دست است شیوع بالاتری دارد.

غضروف بافتی دارای خاصیت کشسانی است که انتهای استخوان ها را در محل مفصل می پوشاند و از بین رفتن و نبود آن منجر به سایش استخوان ها بر روی یکدیگ و آسیب دیدگی آن ها می شود.

علائم آرتروز مچ دست

دلایل و عوامل افزایش دهنده خطر

درمان آرتروز مچ دست

کاهش میزان فعالیت با مچ دست بخصوص فعالیت های که سبب تشدید درد و وارد شدن فشار به مچ دست می شوند ضروری است.

استفاده از کمپرس گرم با گرم کردن مفصل و افزایش جریان خون در موضع دردناک به تسکین درد کمک می کند.

با تجویز پزشک می توان از مچ بندهای طبی مخصوصی برای بی حرکت کردن مچ دست استفاده کرد.

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن در تسکین موقتی درد موثرند.

تزریق داروهای استروئیدی بطور مستقیم در محل دردناک نیز در بیمارانی که از درد شدید مچ دست رنج می برند انجام می گیرد.

فیزیوتراپی و ورزش درمانی نقش موثری در بهبود علائم آرتروز مچ دست دارد. تمرینات ورزشی مخصوص مچ دست علاوه بر کمک به تسکین درد و کاهش التهاب عملکرد حرکتی مچ دست را نیز بهبود می بخشند.

جراحی در صورتی که روش های ذکر شده نتوانند به تسکین درد بیمار و بهبود عملکرد مچ دست کمکی کنند انجام می گیرد.

پس از جراحی نیز فیزیوتراپی برای کاهش عوارض ناشی از جراحی و تسریع بهبودی توصیه می شود.

فیزیوتراپی در درمان آرتروز مچ دست

فیزیوتراپی با تمرکز بر بهبود تحرک، قدرت و عملکرد، نقش مهمی در مدیریت آرتروز دست دارد. فیزیوتراپیست ها از طریق تمرینات هدفمند، درمان دستی و آموزش به افراد کمک می کنند تا کنترل حرکات مچ دست خود را دوباره به دست آورند و درد را کاهش دهند.

تمرین درمانی ، درمان دستی ، الکتروتراپی ، سوزن خشک و لیزر تراپی از جمله مدالیته های فیزیوتراپی در درمان آرتروز هستند.

تمرینات فیزیوتراپی در منزل مچ دست نقش موثری در بازیابی توان حرکتی مچ دست و درمان آرتروز مچ دست دارند.

انواع تکنیک های فیزیوتراپی

تمرینات دامنه حرکتی
تمرینات دامنه حرکتی با هدف افزایش انعطاف پذیری و کاهش سفتی در مفاصل مچ دست انجام می شود. این تمرینات شامل حرکات ملایمی است که به حفظ یا بازیابی دامنه طبیعی حرکت کمک می کند.

تمرینات تقویتی
تمرینات تقویتی برای ایجاد قدرت عضلانی در اطراف مچ دست طراحی شده اند و حمایت و ثبات بهتری را ارائه می دهند. با تقویت عضلات اطراف، افراد می توانند بهبود عملکرد مفاصل و کاهش درد را تجربه کنند.

درمان دستی
فیزیوتراپیست ها از تکنیک های درمان دستی مانند حرکت مفصل و ماساژ بافت نرم برای کاهش درد و بهبود تحرک مفاصل استفاده می کنند. این تکنیک‌های عملی می‌توانند به شکستن بافت اسکار و کاهش تنش در عضلات و رباط‌ها کمک کنند.

اولتراسوند تراپی
اولتراسوند درمانی از امواج صوتی با فرکانس بالا برای تحریک گردش خون و بهبود بافت استفاده می کند. این درمان غیر تهاجمی می تواند به کاهش التهاب و تسکین درد مرتبط با آرتریت مچ دست کمک کند.

گرما و سرما درمانی
گرما و سرما درمانی معمولاً در فیزیوتراپی برای مدیریت درد و التهاب مورد استفاده قرار می گیرند. گرما درمانی، مانند کمپرس گرم می تواند به آرامش عضلات و افزایش جریان خون کمک کند. از طرف دیگر سرما درمانی می تواند ناحیه را بی حس کرده و تورم را کاهش دهد.

فیزیوتراپی برای افرادی که با آرتروز مچ دست سروکار دارند فواید زیادی دارد، از جمله:

 

 

 

کلمات مرتبط:

فیزیوتراپی در منزل – فیزیوتراپی در شرق تهران – متخصص فیزیوتراپی – فیزیوتراپی دست – دکتر فیزیوتراپی – بهترین فیزیوتراپی تهران

سندرم تونل کارپال و درمان سندرم تونل کارپال

سندرم تونل کارپال یکی از شایع ترین دلایل درد مچ دست است که به دلیل تحت فشار قرار گرفتن عصب مدیان در ناحیه تونل کارپال رخ می دهد.  فیزیوتراپی دست که در کلینیک فیزیوتراپی و یا بصورت فیزیوتراپی در منزل به بیماران ارائه می شود بهترین درمان این عارضه است.

در صورتی که به هر دلیلی فضای داخل تونل کارپال کاهش یابد موجب وارد شدن فشار بر این عصب شده و سبب بروز اختلالات حسی و حرکتی در انگشتان دست می شود. شیوع سندرم تونل کارپال در بانوان میانسال و افرادی مانند نویسندگان ، کاربران کامپیوتر و خیاط ها که از دست خود استفاده زیادی می کنند بیشتر از سایر افراد است.

علائم سندرم تونل کارپال

عوامل خطر

درمان سندرم تونل کارپال

در صورتی که بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود و تحت درمان مناسب قرار بگیرد نیازی به انجام عمل جراحی نیست،

و اغلب مبتلایان با راهکارهای غیر جراحی مانند فیزیوتراپی درمان می شوند.

استراحت دادن به دست که ممکن است با کمک آتل و بریس های مخصوص انجام بگیرد.

بی حرکت کردن دست سبب کاهش فشار به عصب مدیان شده و زمینه ترمیم آسیب ایجاد شده را فراهم می آورد.

استفاده از مچ‌ بند طبی نیز می تواند با محدود کردن حرکات مچ دست به بهبود وضعیت دست و درمان سندرم تونل کارپال کمک کند.

استفاده از کمپرس گرم و گرم کردن دست می تواند بطور موقتی درد را تسکین دهد.

برای کاهش درد و التهاب می تواند از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند آسپرین، ایبوپروفن ، ناپروکسن و … استفاده کرد.

در موارد درد شدید می توان داروهای استروئیدی در داخل کانال کارپ تزرق می شوند که به دلیل عوارض جانبی زیاد تعداد دفعات تزریق باید محدود باشد.

فیزیوتراپی برای درمان سندرم تونل کارپال

درمان سندرم تونل کارپال در کلینیک فیزیوتراپی بدون همراه داشتن خطرات ناشی از جراحی شرایط بیمار را تا حد زیادی بهبود می بخشد.

فیزیوتراپی ابزار ارزشمندی برای مدیریت سندرم تونل کارپال (CTS) است.

راهکارهای فیزیوتراپی

تمرینات کششی: تمرینات کششی می تواند به بهبود انعطاف پذیری در مچ دست و عضلات دست کمک کند، که می تواند فشار روی عصب میانی را کاهش دهد. فیزیوتراپیست شما را از طریق مجموعه خاصی از تمرینات کششی که برای شرایط شما مناسب است راهنمایی می کند.

تمرینات تقویتی: تمرینات تقویتی می تواند به حمایت از عضلات مچ و دست کمک کند، که می تواند فشار روی عصب میانی را کاهش دهد. فیزیوتراپیست یک برنامه تقویتی طراحی می کند که گروه های عضلانی مناسب را هدف قرار می دهد.

آموزش وضعیت بدنی و ارگونومی: فیزیوتراپیست به شما نحوه وضعیت بدنی مناسب و تکنیک های ارگونومیک را آموزش می دهد تا از فعالیت هایی که علائم CTS شما را تشدید می کنند اجتناب کنید. این ممکن است شامل قرار دادن دست، پشتیبانی از مچ، و راه اندازی ایستگاه کاری باشد.

آتل: می توان از اسپلینت برای تثبیت مچ دست و جلوگیری از فشرده شدن بیشتر عصب مدیان استفاده کرد. فیزیوتراپیست یک اسپلینت مناسب برای شما توصیه می کند، مانند اسپلینت شبانه یا آتل در روز برای فعالیت های خاص.

درمان دستی: تکنیک‌های درمان دستی، مانند ماساژ و تحرک مفصل، می‌تواند برای بهبود گردش خون و کاهش التهاب در مچ دست استفاده شود. این می تواند به کاهش درد و بهبودی کمک کند.

فواید فیزیوتراپی

فیزیوتراپی می تواند مزایای متعددی برای افراد مبتلا به CTS داشته باشد، از جمله:

کاهش درد: فیزیوتراپی می تواند به کاهش درد و ناراحتی در دست و انگشتان کمک کند.

بهبود عملکرد: فیزیوتراپی می تواند مهارت، قدرت گرفتن و دامنه حرکتی دست و مچ را بهبود بخشد.

پیشگیری از عود: فیزیوتراپی می‌تواند با آموزش نحوه اجتناب از فعالیت‌هایی که علائم شما را تشدید می‌کنند و عادات مچ دست و دست سالم را تقویت می‌کنند، به جلوگیری از عود سندرم تونل کارپال کمک کند.

تعداد جلسات فیزیوتراپی شما به شدت بیماری و نیازهای فردی شما بستگی دارد. به طور کلی، می‌توانید انتظار داشته باشید که در هفته‌های اول، دو یا سه بار در هفته برای جلسات انفرادی به فیزیوتراپ مراجعه کنید.

 

متخصصان ما خدمات درمان سندرم تونل کارپال را در کلینیک فیزیوتراپی در تهران و یا بصورت فیزیوتراپی در منزل به شما عزیزان ارائه می دهند.

تلفن تماس : 09122655648