سبد خرید شما خالی است.

تاندونیت شانه و علائم آن

تاندونیت شانه یا التهاب تاندون شانه بیماری است عارضه ای شایع است که طی آن تاندون‌ های روتاتور کاف به دلایلی دچار التهاب و تورم می شوند. تاندونیت شانه عارضه ای پیشرونده است که در بسیاری از موارد با التهاب بورس های شانه نیز همراه است. این عارضه اغلب با ایجاد پارگی های بسیار کوچک در تاندون های شانه همراه است. درد شانه مهم ترین مشخصه این آسیب است.

تاندونیت شانه یکی از آسیب های ورزشی شایع است که در نتیجه استفاده بیش از حد از شانه ایجاد می شود. انجام فعالیت های تکراری با دست و شانه، حوادث شدید و ناگهانی و یا انجام ورزش هایی مانند شنا، تنیس، هندبال که نیازمند حرکات مکرر شانه هستند از مهم ترین عواملی هستند که ریسک ابتلا به تاندونیت شانه را افزایش می دهند. این بیماری در طولانی مدت می تواند منجر به رسوب کلسیم در ساختار تاندون شده که این امر می تواند سبب تشدید درد و از دست دادن قدرت و حرکت شانه شود.

عدم درمان این عارضه بطور مناسب و یا تاخیر در درمان می تواند منجر به تشدید آسیب دیدگی و بروز مشکلاتی همچون شانه یخ زده و یا پارگی روتاتورکاف شود.

علائم تاندونیت شانه

دلایل و عوامل افزایش دهنده خطر

درمان تاندونیت شانه

استراحت و کاهش میزان فعالیت

اجتناب از انجام هرگونه فعالیتی که سبب تشدید درد شانه می شود.

تجویز آتل برای بی حرکت کردن شانه تا زمان بهبودی

قرار دادن کمپرس سرد بر روی محل دردناک به تسکین درد و التهاب کمک می کند.

مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن برای کاهش درد و التهاب و در صورت وجود درد شدید تزریق داروهای کورتونی

فیزیوتراپی موثرترین راهکار درمان تاندونیت شانه است که علاوه بر کمک به کاهش درد و التهاب به بهبود وضعیت حرکتی شانه نیز کمک زیادی می کند.

اولتراسوند تراپی ، لیزر تراپی و تمرین درمانی از مدالیته های فیزیوتراپی در درمان این عارضه هستند.

تمرینات فیزیوتراپی در منزل نیز برای افرادی که تمایلی به مراجعه به کلینیک فیزیوتراپی ندارند بسیار مناسب است.

جراحی آخرین گزینه درمانی است و تنها در صورتی که روش های فوق نتوانند کمکی به بهبود شرایط بیمار بکنند انجام می گیرد.

فیزیوتراپی در درمان تاندونیت شانه

فیزیوتراپی یکی از مؤثرترین روش‌ها در درمان تاندونیت شانه است. تاندونیت شانه التهاب تاندون‌های اطراف مفصل شانه است که می‌تواند به دلیل استفاده بیش از حد، آسیب‌های ورزشی یا حرکات تکراری به وجود آید. هدف اصلی فیزیوتراپی در این شرایط کاهش درد، بهبود حرکت و تقویت عضلات اطراف شانه برای جلوگیری از عود مجدد مشکل است.

مراحل و روش‌های درمانی که در فیزیوتراپی برای تاندونیت شانه استفاده می‌شود:

1. کاهش التهاب و درد
در مراحل اولیه، فیزیوتراپیست با استفاده از روش‌های مختلفی همچون:

استفاده از یخ: برای کاهش التهاب و تورم.
الکتروتراپی: مثل استفاده از TENS (تحریک الکتریکی عصبی از طریق پوست) یا اولتراسوند که می‌تواند به تسکین درد و افزایش جریان خون کمک کند.
2. تمرینات کششی و افزایش دامنه حرکتی
با کاهش درد، فیزیوتراپیست تمریناتی را برای افزایش دامنه حرکتی شانه ارائه می‌دهد. این تمرینات معمولاً به‌صورت ملایم و تدریجی شروع می‌شود و هدف آن‌ها بهبود انعطاف‌پذیری تاندون‌ها و مفاصل است.

3. تمرینات تقویتی
پس از بهبود اولیه و کاهش التهاب، تمرینات تقویت عضلات اطراف شانه ارائه می‌شود. این تمرینات کمک می‌کند تا عضلات تثبیت‌کننده شانه قوی‌تر شوند و فشار کمتری به تاندون‌های ملتهب وارد شود. برخی از این تمرینات شامل استفاده از کش‌های ورزشی یا وزنه‌های سبک است.

4. اصلاح حرکات و وضعیت بدنی
فیزیوتراپیست به بیمار نحوه انجام حرکات صحیح در فعالیت‌های روزانه، کار یا ورزش را آموزش می‌دهد تا از آسیب‌های مجدد جلوگیری کند. این اصلاحات می‌تواند شامل تغییر وضعیت نشستن، بلند کردن اجسام و یا نحوه انجام حرکات ورزشی باشد.

5. ماساژ درمانی و تکنیک‌های دستی
فیزیوتراپیست ممکن است از ماساژهای خاص برای کاهش فشار روی تاندون‌ها و بهبود جریان خون در منطقه آسیب‌دیده استفاده کند. همچنین، تکنیک‌های دستی می‌توانند به بازگرداندن حرکت مفاصل کمک کنند.

 

کلمات مرتبط :

فیزیوتراپی در منزل – فیزیوتراپی شانه – فیزیوتراپی در شمال تهران – فیزیوتراپی در شرق تهران – کلینیک فیزیوتراپی خوب – دکتر فیزیوتراپی – دانشگاه علوم توانبخشی تهران