تاندونیت آشیل چیست؟ تاندونیت آشیل یکی از بیماری های پا است که در نتیجه استفاده بیش از حد در اطراف مچ پا رخ می دهد.
تاندونیت آشیل شایع ترین نوع تاندونیت است که در ورزشکاران رخ می دهد و از رایج ترین دلایل درد و ناراحتی در پاشنه پا است.
این تاندون فاقد غشای سینوویال بوده و اطراف آن را بافت همبندی paratenon می پوشاند.
ایجاد پارگی و التهاب در تاندون و یا بافت های همبند اطراف این تاندون موجب بروز تاندونیت یا پری تاندونیت می شود.
تاندونیت آشیل اغلب در مردان و در ورزشکارانی که ورزش هایی با حرکات تکراری و پر برخورد مانند بسکتبال ، فوتبال و دو و میدانی رخ می دهد.
افرادی نیز که حرکات تکراری با پا انجام می دهند نیز بیشتر از سایر افراد رخ می دهد.
درد ناشی از این بیماری در اغلب مبتلایان بطور تدریجی شروع شده و به مرور افزایش می یابد.
فعالیت هایی مانند پریدن ، دویدن و بالارفتن از سر بالایی برای بیماران مبتلا به این عارضه بسیار دردناک است.
ام آر آی، عکس برداری اشعه ایکس و عکس برداری اولتراسوند در کنار معاینه فیزیکی به پزشک متخصص در تشخیص بیماری و افتراق آن از سایر مشکلات کمک می کند.
بیشتر بخوانید : آرتروز مچ پا

نواحی شایع بروز تاندونیت آشیل چیست؟
تا زمان بهبودی کامل بیمار باید سطح فعالیت خود را کاهش داده و از انجام فعالیت هایی مانند راه رفتن طولانی که سبب تشدید درد و ناراحتی می شود بپرهیزد.
فعالیت های ورزشی را تا زمان فروکش کردن علائم کاهش دهید.
قرار دادن کمپرس یخ در محل دردناک سبب تسکین التهاب و درد می شود.
استفاده از پد های مخصوص که در کفش قرار داده می شوند و پاشنه پا را در وضعیت مناسب قرار می دهند نیز می تواند در بهبودی این عارضه موثر باشد.
استفاده از کفش با پاشنه مناسب در مبتلایان به این عارضه راهکاری موثر در بهبود و تسکین علائم بیماری است.
در صورت درد شدید بیمار می تواند از داروهای ضد درد و ضد التهاب و در مواردی با صلاح دید پزشک از داروهای کورتونی استفاده کند.
فیزیوتراپی پا از درمان های موثر تاندونیت آشیل است.
فیزیوتراپی یک روش درمانی موثر برای تاندونیت آشیل است که می تواند به کاهش درد، التهاب و بهبود عملکرد کمک کند. هدف از فیزیوتراپی در درمان تاندونیت آشیل، بازگرداندن حرکت و قدرت به تاندون آشیل و عضلات اطراف آن است.
فیزیوتراپیست معمولاً یک برنامه درمانی شخصی را برای بیمار طراحی می کند که ممکن است شامل موارد زیر باشد:
استراحت و محافظت از تاندون آشیل. در مراحل اولیه درمان، ممکن است پزشک توصیه کند که از فعالیت هایی که باعث درد می شوند اجتناب کنید. این ممکن است شامل استفاده از بریس یا آتل برای حمایت از تاندون آشیل باشد.
یخ درمانی. یخ درمانی می تواند به کاهش درد و التهاب تاندونیت آشیل کمک کند. بیمار می تواند یخ را به مدت 20 دقیقه در هر بار، چند بار در روز روی تاندون آشیل خود قرار دهد.
تمرینات کششی. کشش عضلات ساق پا و پاشنه پا می تواند به بهبود دامنه حرکتی و انعطاف پذیری کمک کند. فیزیوتراپیست می تواند تمرینات کششی مناسب را برای بیمار آموزش دهد.
تمرینات تقویتی. تمرینات تقویتی می تواند به تقویت عضلات ساق پا کمک کند. فیزیوتراپیست می تواند تمرینات تقویتی مناسب را برای بیمار آموزش دهد.
شاک ویو تراپی یکی از مدالیته های پرکاربرد در فیزیوتراپی است که با تحریک سلول های بافت آسیب دیده به تسریع بازسازی و ترمیم آسیب های موجود کمک می کند.
فیزیوتراپی پا سبب افزایش انعطاف پذیری و کاهش خشکی ایجاد شده می شود.

فیزیوتراپی در منزل برای بیماران مبتلا به التهاب تاندون آشیل بسیار مناسب است، چرا که توان حرکتی در بسیاری از مبتلایان به دلیل احساس درد شدید در مچ پا کاهش یافت است.
با دریافت خدمات فیزیوتراپی در منزل بیمار بدون نیاز به خروج از منزل و تحمل درد و سختی زیاد خدمات فیزیوتراپی را براحتی دریافت می کند.
مدت زمان درمان تاندونیت آشیل با شدت آسیب متفاوت است. در بیشتر موارد، درمان حدود 6-12 هفته طول می کشد.
اگر تاندونیت آشیل شدید باشد یا به درمان پاسخ ندهد، ممکن است جراحی لازم باشد. جراحی برای ترمیم تاندون آشیل پاره شده یا ترمیم بافت های آسیب دیده استفاده می شود.