پارکینسون نوعی اختلال عصبی است که مهم ترین مشخصه آن ارتعاش دست و پا در حالت استراحت و کند شدن حرکات بدن است. این اختلال عصبی در اثر کاهش سلول های مغزی تولیدکننده دوپامین رخ داده که منجر به از دست دادن کنترل ماهیچههای صاف و لرزش های غیر قابل کنترل اندام ها می شود. علائم بیماری ابتدا در یک سمت بدن ایجاد شده و بتدریج و با پیشرفت بیماری در دو طرف بدن علائم بیماری ظاهر می شود. افزایش نسبت استیل کولین به دوپامین در عقده های قاعده ای مغز موجب بروز علائم پارکینسون می شود.
به دلیل این که پارکینسون اغلب در افراد میانسال و سالمند رخ می دهد (اگرچه احتمال ابتلا افراد جوان نیز وجود دارد) ممکن است علائم بیماری با عوارض دوران سالمندی اشتباه گرفته شوند که این امر سبب تاخیر در کنترل و درمان بیماری می شود. در صورتی که دو یا بیش از دو مشخصه اصلی این بیماری در فردی وجود داشته باشد تشخیص پارکینسون قطعی به نظر می رسد. بررسی های طبی و اسکن مغز نیز برای اطمینان از عدم وجود بیماری های دیگر و افتراق آن از سایر مشکلات انجام می گیرد.
متاسفانه درمان قطعی برای پارکینسون وجود ندارد اما می توان با روش هایی به کنترل علائم و جلوگیری از تشدید عوارض بیماری کمک کرد.
داروهایی مانند لوودوپا آمانتادین، بیپریدن و سلژیلین در بیماران مبتلا به پارکینسون می توانند به بهبود وضعیت آنان کمک کنند.
جراحی نیز در برخی موارد با صلاحدید پزشک انجام می گیرد.
همانطور که گفته شد پارکینسون عوارض جسمی و حرکتی زیادی برای این بیماران ایجاد می کند ، از این رو روش های توانبخشی از جمله فیزیوتراپی و کاردرمانی در درمان بیماری پارکینسون از اهمیت ویژه ای برخوردارند.
فیزیوتراپی نقش مهمی در جلوگیری از پیشرفت بیماری و محدودیت های حرکتی ایجاد شده دارد.
فیزیوتراپی در منزل در بیماران مبتلا به پارکینسون که دچار عوارض زیادی شده اند بسیار موثر و مفید است.
تمرینات ورزشی که توسط فیزیوتراپیست تجویز می شود می تواند به کاهش مشکلات و عوارض حرکتی ایجاد شده کمک زیادی کند.
گفتاردرمانی نیز برای درمان مشکلات مرتبط با تکلم و بلع غذا در این بیماران ضروری است.
روان درمانی برای درمان و بهبود مشکلات روحی ناشی از بیماری مانند افسردگی و مشکلات مانند عصبی بودن و اختلال خلق می تواند بسیار کمک کننده باشد.
با رعایت سبک زندگی سالم ، داشتن رژیم غذایی مناسب و ورزش منظم می توان تا حد زیادی ریسک ابتلا به این بیماری را کاهش داد.
فیزیوتراپی می تواند به افراد مبتلا به پارکینسون کمک کند تا این علائم را مدیریت کرده و استقلال و کیفیت زندگی خود را حفظ کنند.
فیزیوتراپی یک بخش مهم از درمان پارکینسون است که میتواند به بهبود علائم و کیفیت زندگی بیمار کمک کند. با انجام فیزیوتراپی به طور منظم، بیماران پارکینسون میتوانند استقلال و تواناییهای خود را حفظ کرده و زندگی فعال و پرباری داشته باشند.
اهداف فیزیوتراپی در بیماران پارکینسون
انواع تمرینات فیزیوتراپی برای بیماران پارکینسون
فیزیوتراپیست ها از طیف وسیعی از تمرینات برای کمک به افراد مبتلا به پارکینسون استفاده می کنند. این تمرینات ممکن است شامل موارد زیر باشد:
نکاتی برای بیماران پارکینسون
نویسنده : فیزیوتراپیست محمدرضا جانپور
سابقه فعالیت در زمینه درمان بیماری های ارتوپدی ، نورولوژی و روماتولوژی
ارائه خدمات فیزیوتراپی در منزل و کلینیک 09122655648
کلینیک تخصصی فیزیوتراپی دکتر جانپور با بیش از یک دهه تجربه به عنوان فیزیوتراپیست حرفهای، در زمینههای:
درمان اختلالات جسمی-حرکتی، آسیبهای ورزشی، الکتروتراپی، لیزر پرتوان، کامپرشنتراپی، مگنتتراپی، شاکویوتراپی، تکارتراپی، مکانوتراپی، الکترواکوپانکچر، طب سوزنی، اتاق ورزش مجهز و بیوفیدبکتراپی
دانلود برنامه از
گوگل پلی استور
دانلود برنامه از
مایکت
021-26713803
0912-2655648
تهران، خیابان شریعتی، کوچه زیبا، پلاک 63 - طبقه3 ، واحد6
info@gmail.com
