تنیس البو که با نام های سندرم آرنج تنیس بازان و یا اپی کندیلیت جانبی نیز شناخته می شود، یک آسیب شایع در استفاده بیش از حد است که تاندون های خارج از آرنج را تحت تاثیر قرار می دهد. علت آن حرکات مکرر است که تاندون هایی را که ماهیچه های ساعد را به استخوان آرنج متصل می کنند، تحت فشار قرار می دهد. این ماهیچه ها مسئول باز کردن مچ دست و انگشتان هستند.

فیزیوتراپی موثرترین روش در تسکین علائم سندرم آرنج تنیس بازان است که در کلینیک فیزیوتراپی آیتن – بهترین فیزیوتراپی در شریعتی – ارائه می شود.

علائم تنیس البو

شایع ترین علامت آرنج تنیس بازان درد در قسمت بیرونی آرنج است. درد همچنین ممکن است به سمت پایین ساعد و به مچ دست منتشر شود. درد معمولاً زمانی بدتر می شود که از بازوی خود برای گرفتن یا دراز کردن دست خود استفاده می کنید، مانند زمانی که دست می دهید، شیشه را باز می کنید یا تنیس بازی می کنید. سایر علائم آرنج تنیس بازان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • حساسیت و تورم در قسمت خارجی آرنج
  • ضعف یا از دست دادن قدرت گرفتن
  • دشواری در انجام فعالیت هایی که نیاز به کشش مچ دارند، مانند چکش زدن یا چرخاندن پیچ گوشتی

علل و عوامل خطر

آرنج تنیس بازان معمولاً در اثر حرکات مکرر ایجاد می شود که تاندون های خارج از آرنج را تحت فشار قرار می دهد. این حرکات می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • انجام ورزش های راکتی مانند تنیس و بدمینتون
  • استفاده از ابزارهایی مانند چکش، پیچ گوشتی و …
  • نواختن آلات موسیقی
  • تایپ کردن
  • انجام کارهای خانه

در برخی موارد، آرنج تنیس بازان ممکن است به دلیل آسیب ناگهانی به آرنج، مانند افتادن روی دست کشیده، ایجاد شود.

پزشک شما احتمالاً می تواند بر اساس علائم شما و معاینه فیزیکی، آرنج تنیس البو را تشخیص دهد. آنها همچنین ممکن است آزمایش های تصویربرداری مانند اشعه ایکس یا ام آر آی را برای رد سایر علل احتمالی درد آرنج درخواست کنند.

تنیس البو

درمان تنیس البو

بیشتر موارد تنیس البو را می توان با اقدامات محافظه کارانه درمان کرد، مانند:

  • استراحت: از فعالیت هایی که درد شما را تشدید می کند، خودداری کنید.
  • یخ: کمپرس یخ را به مدت 20 دقیقه هر بار چند بار در روز روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید.
  • فشرده سازی: برای حمایت از آرنج و کاهش التهاب، از یک بریس یا بسته بندی استفاده کنید.
  • ارتفاع: در صورت امکان آرنج خود را بالاتر از سطح قلب قرار دهید.
  • مسکن‌های بدون نسخه: ایبوپروفن (ادویل) یا ناپروکسن (Aleve) را برای تسکین درد و التهاب مصرف کنید.

اگر اقدامات محافظه کارانه مؤثر نباشد، پزشک ممکن است درمان های دیگری مانند:

فیزیوتراپی: فیزیوتراپیست می تواند تمریناتی را برای تقویت عضلات ساعد و بهبود انعطاف پذیری به شما آموزش دهد.
تزریق: کورتیکواستروئیدها را می توان در ناحیه آسیب دیده برای کاهش التهاب تزریق کرد.
جراحی: در موارد نادر، ممکن است جراحی برای برداشتن بافت آسیب دیده یا آزاد کردن تاندون های سفت لازم باشد.

درمان تنیس البو با فیزیوتراپی

فیزیوتراپی یک درمان بسیار موثر برای آرنج تنیس بازان است. این می تواند به کاهش درد، بهبود انعطاف پذیری و قدرت کمک کند و به شما کمک کند تا به فعالیت های عادی خود بازگردید.

فیزیوتراپیست ها از طیف وسیعی از تکنیک ها برای درمان آرنج تنیس بازان استفاده خواهند کرد. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • استراحت: این امر به ویژه در مراحل اولیه آسیب مهم است. ممکن است لازم باشد از فعالیت هایی که باعث درد می شوند، مانند ورزش های راکت یا بلند کردن اجسام سنگین اجتناب کنید.
  • یخ: قرار دادن یخ در ناحیه آسیب دیده می تواند به کاهش التهاب و درد کمک کند. می توانید هر بار به مدت 20 دقیقه و چند بار در روز از کیسه یخ استفاده کنید.
  • فشرده سازی: پوشیدن بریس یا بند می تواند به حمایت از آرنج و کاهش درد کمک کند.
  • ارتفاع: بالا نگه داشتن آرنج بالاتر از سطح قلب نیز می تواند به کاهش التهاب کمک کند.
  • کشش: کشش عضلات ساعد می تواند به بهبود انعطاف پذیری و کاهش درد کمک کند. فیزیوتراپیست راه صحیح کشش عضلات را به شما نشان می دهد.
  • تمرینات تقویتی: تقویت عضلات ساعد می تواند به جلوگیری از عود آسیب کمک کند. فیزیوتراپیست شما روش صحیح انجام این تمرینات را به شما نشان می دهد.
  • درمان دستی: درمان دستی یا همان منوال تراپی شامل ماساژ، کشش، و تکنیک های دیگر برای بهبود حرکت و عملکرد مفصل آرنج است.

در برخی موارد، فیزیوتراپیست شما ممکن است درمان با امواج شوک یا تزریق پلاسمای غنی از پلاکت را نیز توصیه کند. این درمان ها معمولاً به عنوان اولین درمان برای آرنج تنیس بازان توصیه نمی شوند، اما ممکن است در برخی موارد مفید باشند.

با درمان فیزیوتراپی، اکثر افراد مبتلا به آرنج تنیس بازان طی چند هفته بهبود قابل توجهی را در علائم خود تجربه خواهند کرد. با این حال، ممکن است چندین ماه طول بکشد تا درد به طور کامل از بین برود.