تاندونیت روتاتور کاف

  1. خانه
  2. مقالات آموزشی
  3. تاندونیت روتاتور کاف
تاندونیت روتاتور کاف

تاندونیت روتاتور کاف یک بیماری شایع است که می تواند به طور قابل توجهی بر عملکرد شانه تأثیر بگذارد و باعث درد شود.

روتاتور کاف گروهی متشکل از چهار عضله و تاندون‌های آنهاست که با هم کار می‌کنند تا ثبات و تحرک مفصل شانه را فراهم کنند. این ماهیچه ها از تیغه شانه (کتف) منشاء می گیرند و به بالای استخوان بازو وارد می شوند. آنها سر بازو را به طور ایمن در حفره تیغه شانه نگه می دارند.

تاندونیت روتاتور کاف ناشی از التهاب یا تحریک تاندون هایی است که روتاتور کاف را تشکیل می دهند. این التهاب می تواند توسط عوامل مختلفی ایجاد شود:

  • استفاده بیش از حد مکرر: فعالیت هایی که شامل حرکات مکرر بالای سر هستند، مانند نقاشی، پرتاب یا وزنه برداری، می توانند به مرور زمان تاندون های روتاتور کاف را تحت فشار قرار دهند. این امر به ویژه در ورزشکارانی که در ورزش هایی مانند بیس بال، تنیس و شنا شرکت می کنند رایج است.
  • فرسودگی مرتبط با افزایش سن: با افزایش سن، تاندون‌ها به طور طبیعی قدرت و قابلیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهند و آن‌ها را مستعد پارگی و التهاب می‌کند.
  • سندرم گیرافتادگی شانه: هنگامی که فضای بین آکرومیون و روتاتور کاف باریک می‌شود، تاندون‌ها می‌توانند در حین حرکات شانه در برابر استخوان قرار گیرند. این می تواند منجر به تحریک و التهاب تاندون های شانه شود.
  • تروما: یک آسیب ناگهانی، مانند افتادن روی بازوی کشیده، می تواند مستقیماً به تاندون های روتاتور کاف آسیب برساند.

بیشتر بخوانید : تاندونیت شانه


علائم تاندونیت روتاتور کاف

علامت مشخصه تاندونیت روتاتور کاف درد شانه است. این درد می تواند به روش های مختلفی ظاهر شود:

  • محل: درد معمولاً در جلوی شانه احساس می شود و گاهی اوقات به بازو می رسد.
  • شدت: درد می تواند از یک درد مبهم تا یک احساس خنجر تیز متغیر باشد.
  • شروع: درد ممکن است به تدریج در طول زمان با فعالیت های تکراری ایجاد شود یا به طور ناگهانی پس از آسیب ظاهر شود.
  • مرتبط با فعالیت: درد اغلب با فعالیت هایی که شامل حرکات بالای سر، رسیدن به پشت، یا بلند کردن اجسام است بدتر می شود.
  • ناراحتی های شبانه: درد می تواند خواب را مختل کند، به خصوص زمانی که روی شانه آسیب دیده دراز بکشید.
  • ضعف و سفتی: شانه ممکن است احساس ضعف و سفت شدن داشته باشد و توانایی شما را برای انجام کارهای روزانه یا شرکت در ورزش محدود کند.

تشخیص تاندونیت روتاتور کاف معمولاً شامل ترکیبی از معاینه فیزیکی و آزمایشات تصویربرداری است. در طول معاینه فیزیکی، پزشک مفصل شانه شما را از نظر حساسیت، تورم، دامنه حرکتی و قدرت ارزیابی می کند. ممکن است آزمایش‌های خاصی برای بررسی وجود برخورد و ضعف روتاتور کاف انجام شود.

تست های تصویربرداری می توانند تصویر واضح تری از روتاتور کاف و ساختارهای اطراف آن ارائه دهند. مطالعات تصویربرداری متداول مورد استفاده برای تشخیص عبارتند از:

  • اشعه ایکس: این اشعه می تواند به شناسایی خارهای استخوانی در قسمت زیرین آکرومیون کمک کند که ممکن است به گیرافتادگی کمک کند.
  • سونوگرافی: این می تواند التهاب و تجمع مایع در اطراف تاندون ها را تجسم کند.
  • اسکن MRI: این اسکن تصاویر دقیقی از بافت‌های نرم مانند تاندون‌ها و ماهیچه‌ها ارائه می‌کند که پارگی‌ها یا سایر ناهنجاری‌ها را آشکار می‌کند.

روشهای درمان

خبر خوب این است که تاندونیت روتاتور کاف معمولاً به درمان های غیر جراحی به خوبی پاسخ می دهد. هدف از درمان کاهش التهاب، بهبودی و بازگرداندن عملکرد شانه است. در اینجا یک مرور کلی از روش های درمانی رایج آورده شده است:

  • استراحت: اجتناب از فعالیت‌هایی که باعث تشدید درد می‌شوند، به بهبود تاندون‌های ملتهب کمک می‌کنند.
  • کمپرس: قرار دادن کمپرس های یخ روی شانه به مدت 15 تا 20 دقیقه هر بار، چند بار در روز، می تواند به کاهش التهاب و درد کمک کند.
  • داروهای ضد التهابی: مسکن‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن می‌توانند به مدیریت درد و التهاب کمک کنند.
  • فیزیوتراپی: فیزیوتراپی شانه نقش مهمی در تقویت عضلات روتاتور کاف و بهبود ثبات شانه دارد. فیزیوتراپیست ها ورزش شخصی سازی شده را طراحی می کنند که به تقویت عضلات شانه و بهبود عملکرد حرکتی آن کمک می کند. متخصصان ما در مرکز فیزیوتراپی آیتن در شریعتی تهران خدمات تخصصی فیزیوتراپی شانه را برای آسیب روتاتور کاف و سایر آسیبهای شانه ارائه می دهند.